İNAT-AZİM VE ÜRETMEK ÜZERİNE.

Maria Curie, Fransız Bilimler Akademisinin tüm dışlamalarına rağmen, derme çatma labaratuvarında tonlarca tüvenanı elden geçirerek, uranyumu buldu. İnat etti, başardı! Bilimler Akademisinin ilk kadın üyesi oldu!

Einstein, atomu parçaladı, izafiyet teorisi ve başka onlarca buluşuyla, enerji üzerine çalışmalarıyla bugün bile tüm bilimlere ışık tutuyor. Beethoven, en güzel eserlerini, kulakları işitme kaybına uğradıktan sonra verdi! Başaracağına inanmıştı. Hayatı seviyordu!
İbni Sina’nın 1000 yıl önce yaptığı deneyler, elde ettiği sonuçlar, hala modern tıbbın temelini oluşturmakta!
Piri Reis ‘in 500 yıl önce çizdiği dünya haritası, dünyanın her yanı keşfedilene kadar, gerçeğe en yakın harita olarak tarihe geçti.
Hiçbiri hiçbir hamlesini boşuna yapmamıştı. İnat, azim ve inanmışlık olağanüstü başarıların yolunu çizmişti.
Akıp giden insanoğlunun hayatına iyi bir iz bırakmaktı amaçları. Kendi alanlarında idealistlerdi.
  
Birçoğumuzun çocuğu ya da torunu geçtiğimiz günlerde karnelerini aldılar. Başarılarıyla şimdilik kendi hayatlarında ufacıkta olsa bir iz bıraktılar. O ufacık iz, onların ömürlerini nerelere götürür bilinmez!
  
Herhangi bir hastanede, bir doktor, bir hastasının ameliyatını başarıyla gerçekleştirdi, bir hayat kurtardı. Çok mutlu! O günü ilerde çocuklarına mutlaka anlatacak!
Bir matematik öğretmeni, kırsalda bir lisede, iki öğrencisini Tıp fakültesine, beşini de kendisi gibi öğretmen olmak üzere Eğitim Fakültesine gönderdi. Değmeyin keyfine!
Paralimpik yüzme dünya serilerinde madalya alan Emine Avcu, protez bacaklarıyla yürürken “kendimi podyumda yürüyen modeller gibi hissettim” dedi gülerek! Bakışları gurur dolu…

Maden işçisinin gururu da bunların hiçbirisinden aşağı değil. Dünyanın en zor mesleklerinden birindeyiz. On yıllardır Somanın dağlarını delik deşik eden maden işçileri, çocuklarının, ailesinin geçimi için ömrünü ortaya koyuyor daha ne yapsın!
Yıllardır, madenci mesai bitiminde işte o gururla evinin yolunu tuttu!
Heyelanı aldıkça altından çıkan kömürü gördüğünde operatörün gözünde o çalışma şevki vardı…
Bir arızalı motoru toplayıp, bir kamyonu yeniden yürür hale getiren atelyedeki ustanın gözünde de vardı başarmanın mutluluğu…
Yerin eksi 500 kotunda ayağı üretime hazırlayan, yüzü gözü kömür sürmeli hazırlıkçı da umutla baktı geleceğe…
İşimizi, en iyi şekilde, o idealist kafayla yapmaya devam edeceğiz her zaman. Sanayiye, evlere, okullara ulaşan her kömürde emeği olan Somanın cefakar madencisi kıymeti bilinmese de, kendi küçük hayallerinin kıymetinin farkında. O evlatları için çırpınan, bir gülücüğe ömrünü vermeye hazır elleri nasırlı mütevazi emekçi….
Belki bir Einstein, bir Farabi değiliz, milyarlarca insan yüzümüzü sanımızı bilmeyecek bile… Ama hayata en güzel çiziği atarak iz bırakıyoruz! Ve daha uzun yıllar alnımızın terini kömürün karasına karıştırmaya devam edeceğiz. İnançla, gururla…
Emeğimizin kıymetinin bilineceği, yarınlara umutla… Üretmenin gururunu elimizden almasınlar yeter ki!
Karanlığın en koyu olduğu an, aydınlığın en yakın olduğu andır! Başaracağız…