TEK PENCEREDEN HAYATA BAKANLAR

Hayatımızın iki yönü var hangi yönü seçeceğimize biz karar veririz. Mutluluk ve mutsuzluk olan bu iki yönü, biz seçimlerimizde olanaklı kılarız. Mutluluğa tek pencereden bakarsak, mutluluğu yaşayamayız. Mutsuzluğu çağırırız.

İletişim, empati, mutlu ve mutsuzluğumuza yön verir. İletişime kapalı olan insanlar için mutluluk çoğu zaman yanılsamadır. Bir zaman gelir hissedilir bu yanılsama. Peki iletişimden kaçan, empatinin gücünü anlamayan böyle insanlar gerçekten mutlular mı?

Bu insanlar hala yanılsamanın içindeler ve göremedikleri bir çemberin içine hapsolmuşlar. İletişimsizlik ile bu çemberin dışına çıkamayan mutluymuş gibi görünen o kadar çok insan var ki..

Evet ‘MIŞ’ gibi yapan bu insanların iç dünyalarını yorumlayabilmek bir hayli kolay olmasa gerek. Bilmeliyiz ki  engellerin için de mutluluk her zaman vardır. Fakat insanlar bu engelleri zorlaştırdığı sürece ne iletişim ne empati devreye girer.

Hepimizin penceresi farklı olabilir. Öyle ki insanlar birbirinin penceresinden bakabilmeyi bilmelidirler. Hayata sadece kendi pencerelerinden bakmak isteyen bireyler ise empatinin gücünü zorlaştırırlar. Oysaki empati gücü, aynı pencereden bakabilmeyi aynı dilden düşünebilmeyi öğretir. Fakat empatiyi hiçe saymadan insanlara yorumlarıyla değer verebiliyor muyuz, onları dinleyip anlayabiliyor ve yahut onlar gibi düşünebiliyor muyuz? Tüm mesele de bu değil mi zaten.. Aynı dilde düşünüp konuşmak…

Ortada sorun olmayan meseleler dahi empati yok ise büyür, sorun varsa çözüm de vardır empati kurabilen iletişime duyarlı insanlar için. Empati yok ise sorun çoktur bazen çözümsüzlüğü merkezine alan insanlar için… Her birey değerlidir ve kendi özünü oluşturur insanın özü de iyi niyeti, anlayışlılığı ile ölçülür. Ve empatinin gücünü burada görürüz..

Empati ben’in karsısına biz’i koyar, sahi biz neyiz?

Düşünebilen, hissedebilen, başkalarını anlayabilen varlıklar mıyız?

Başkalarını anlayabildiğim ölçüde güçlüyüm, değerliyim ve özümü oluştururum. Tek başına empati ve iyi niyet karşı karşıyadır, ki iyi düşünebildiğimiz ölçüde varız.

Niçin empati kurmak zorundayım sorusuna bir cevap vermek gerekirse; elbette ki insan olmak için empati kurmalıyız, elbette ki insan olmak için tek pencereden hayata bakmamalıyız…