İNSANLIK SINAVI

2020 yılının üçüncü ayındayız.

Dünya genelinde üç ayda yaşadığımız felaketler neredeyse 100 yıla bedel.

Avusturalya’da sönmek bilmeyen orman yangınları, ABD-İran krizi, Suriye meselesi, depremler ve korona virüs tehlikesi.

Ancak elektron mikroskobu ile görülebilen, ufacık bir virüs tüm dünyayı adeta dize getirdi. Devletlerin birbirine kafa tutan kudretli yöneticileri karantina altında, okullar kapandı, seyahatler durdu, sokaklar boşaldı, insanlar evlerine kapandı. Sözde medeniyetin beşiği Avrupa ve özellikle de Roma İmparatorluğunun varisi İtalya virüs ile mücadelede sınıfta kaldı.

İnsanı diğer canlılardan ayıran özelliği rahatlıkla sosyalleşebilmesi, sosyalleşmek insan için istek değil ihtiyaç. Sosyal medyanın da bu denli rağbet görmesinin nedeni, insanın sosyalleşme ihtiyacı. İlk çağlardan bu yana insanlar, sosyal yapılar halinde yaşıyor. Üyesi olduğumuz sosyal yapılar hayatımızı pek çok açıdan kolaylaştırıyor. İnsanın kolektif uyumu ve çabası, sorunları paylaşmasını ve çözümleri daha hızlı bulmasını sağlıyor.

Sosyalleşmek faydalı olduğu kadar riskli de…

Sosyalleşmek amacıyla pek çok ortak alanı birlikte kullanmak zorunda kalan insan, taşıdığı virüs ve mikropları da yayma imkânı buluyor. Sağlıksız beslenme, yenmemesi gereken yiyecekler, vahşi hayatla temas bizleri hasta edecek gözle görülmeyen ama etkisi büyük organizmaları vücudumuza sokuyor. Bağışıklık sistemi güçlü olanlar virüs ve mikropların sadece taşıyıcısı olurken, bağışıklık sistemi zayıf olanlar hastalanıyor ve bazen hayatını kaybediyor.

Bugün dünyanın her kıtası korona virüs tehlikesi ile karşı karşıya. Binalar, şehirler ve bölgeler değil, ülkeler karantina altına alınmış durumda. Virüs dil, din, ırk, ülke ve millet ayırımı yapmıyor. Bağışıklığı zayıf olanı ölüm ile burun buruna bırakıyor.

Uzunca bir süredir kutuplaşan, ekonomik veya jeopolitik nedenlerle birbirine düşmanlaşan insanoğlu bugün adeta bir insanlık sınavı veriyor. Gözle görmenin dahi mümkün olmadığı ufacık bir virüs dünyayı dize getirdi, insanlığa ders veriyor. Emperyal devletler, küresel şirketler daha fazla kazanç uğruna insanları ayrıştıra dursun, ufacık bir virüs hepimize önce insan olduğumuzu hatırlatıyor.

Elbette farklı dillerimiz, farklı dinlerimiz, farklı kültürlerimiz ve farklı fiziksel özelliklerimiz olacak. Farklılıklarımız bizleri birbirimize düşman etmemeli. Bugün virüs tehlikesine karşı tüm dünya el birliği ile mücadele edebiliyorsa, bundan sonra yaşanacak sorunlar da el birliği ile aşılabilir. “Dayanışma” küresel hale getirilerek daha adil bir yaşamın mücadelesi verilebilir.

Umarım insanlık, korona virüs karşısında verdiği sınavı başarıyla atlatır ve bu sınavdan elde edeceği kazanımları gelecek nesillere aktarmayı başarır…