Selam ve sevgilerin en güzelinin siz değerli gönül dostlarımın olması dileği ile hepinize güzel ir hafta sonu geçirmenizi diliyorum.
12 Ocak itibarı ile emekliliğimi hak etmiş ve 45 yıllık memuriyet hayatımı noktalamış bulunuyorum. Arayıp, soran, hayırlı olsun dileklerinde bulunan, basında yer veren, tüm arkadaşlarıma, aile dostlarıma, mesai arkadaşlarıma cani gönülden teşekkür ediyorum.
Son günlerde haberlerde ve ulusal kanallarda dillerden düşmeyen tek kelime herkes tasarruf etmelidir, tasarrufa önem vermeliyiz. Tasarruflu yaşamayı öğrenmeliyiz, vs vs.
Sevgili yöneticilerimiz dediklerinizin hepsine eyvallah da acaba bu tasarrufa Kamu çalışanları, Resmi Daireler, ne kadarına uyuyor ve ne kadarına dikkat ediyor hiç sorguladınız mı acaba ? Bu kadar resmi araç nereye gidiyor, ne yapıyor, çarşıda gezerken görevlimi değil mi ? görev kağıdı var mı? hiç bakanı gördünüz mü veya denetimi gördünüz mü şimdiye kadar. Ben görmedim gören varsa bana da anlatsın bir kerecik. Çıkın Soma meydanına bir oturun bakın bakalım dakikada kaç tane resmi araç gelip geçiyor, Türkiye kadar makam saltanat arabasının bol olduğu bir ülke varımdır acaba! Her resmi aracın içerisinde birer ikişer kişi, zatı muhterimin kalın enseli olanı arka sağ tarafa kurulmuş, muavini sol tarafa, kıdemsizi de öne oturur, evden al, evine bırak. Yahu siz kimin davulunu çalıyorsunuz, bindiğiniz arabanın yakıtı, şoförü, mesaisi, bakımı nereden çıkıyor biliyor musunuz, bilemezsiniz tabii. Sizlere bir çift sözüm var, Çarşamba veya diğer pazarlara çıkın da emeklinin, asgari ücretlinin, fakir fukaranın alış veriş yaparken bir pırasanın fiyatına ucuz bulabilmek için kaç sefer dolaştığını veya akşamüstü köylülerin elindeki malları satmak için fiyatları düşer mi diye dört dönenlere bir kere bakın ve ondan sonra o arabaların koltuklarına rahat oturur musunuz, oturamaz mısınız bilmem, ama işte o garibanların verdikleri veya vermeye çalıştıkları vergilerin bedeli ile o o arabalara biniyorsunuz. Vatandaş kemer sıkmaktan bıktı, lütfen sizde bir ay arabaya binmeyin, sabahleyin şoförün yarım saat önce arabayı çalıştırıp, ısıttıktan sonra mesaiden sonra işe gelmeyi bırakın da devlette tasarruf etsin. Çoğu insanımız karın tokluğuna, canlarını hiçe sayarak çalışıyorlar. Günümüzü nasıl yaşarız, bugünü nasıl geçiririz diyen insanların vergisi ile saltanat sürmeyin. Bugün şehir dışına, hava alanına sadece bir kişi için araba gönderildiğini, bir kişi ile Ankara’ya veya İstanbul’a gidildiğini de biliyorum. Bir kişi için hava alınan getirip götürmek, tekrar havaalanına bırakmak neyin nesidir Allah aşkına. Biz bu kadar zengin ve kalkınmış bir ülke miyiz, bu “Olur” u verenler veya buna göz yumanlara da vatandaş olarak hakkımızı helal etmiyorum. Sizin gelişigüzel çiçek böcek için, gelene gidene misafir ağırlama diye yedirdiğiniz etlerin, balıkların, tatlıların, günlerin, harcadığınız paraların içinde tüyü bitmemiş yetimin hakkı var. Daha sırası ile teker teker hepsine geleceğim. Hangi makam ve mevkide olursa olsun, oturduğunuz ve bir şekilde geldiğiniz o koltuklar, o makamlar sizlere vatandaşa hizmet etmek için verilmiştir, ben dedim oldu, ben böyle istedim yaptım, ben böyle uygun gördüm demek için değil, bu makamlar kimsenin babasının malı değildir, o makamlardan sizler gibi belki yüzlercesi geçti ve hiç birisini çoğumuz hatırlaya muzdur. Hiçbir makam gönül makamında hoş seda bırakmaktan başka bir şey değildir. Kendinize aldığınız bir malzemeyi yüz sefer araştırırken, benim için en iyisi olsun, en pahalısı olsun, demeye hakkınız yoktur.
Sevgili dostlar birkaç kişinin hakkını nasıl öderim diye düşünürken 72 milyon insanın kul hakkını yemeyi göze alabiliyorsanız size söyleyecek sözüm yoktur. Devletin bir iğnesi bile her şeyden kıymetlidir, eğer siz yemek yedirecekseniz veya hediye alacaksanız cebinizden alında görelim ve takdir edelim, her kim olursa olsun, hangi makam ve mevkide olursa olsun, önce o koltuğa oturanlara vatandaşın, kul hakkının ne demek olduğu öğretilmelidir. Saltanat sürmek için değil hizmet etmek için gelindiğini anlatmak gerekir. Geçmişte olduğu gibi halka yararlı hizmet veren kurum ve kuruluşlar devam eder, gözü başka yerde olan ve hizmet veremeyen kurum ve kuruluşlarda devlete kambur olacağına kapatılır vesselam. Sizlere bu makamları sağlayan devlet unutmamalıdır ki milletin sayesinde ayakta durmaktadır. Lütfen almış olduğunuz vebal ve günahı yatmadan önce yandaşlarınızla birlikte iyi düşünüz, bu kadar hesabı verebilir miyim diye kendinizi sorgulayın. Sizlerin bir şekilde geldiğiniz bu görevler neden ile halkın başkanı oldun sanmayın, kendinizi kaf dağında görmeyin. Bırakın etrafınızdaki size şirin gören dalkavukları, onlara inanarak ben neymişim demeyin, önce devlet sonra millet demeyi öğrenin. Gurur ve kibirden öte geçemeyen, kendilerinin vazgeçilmez olduğunu sananlara makam ve mevki sahiplerine itham olunur. Son söz öyle çıkarılan tasarruf genelgeleri hiçbir işe yaramıyor, bir şekilde her şeyi kılıfına uydurabiliyorlar, kimseyi kandırmayalım.
Gelecek hafta Allah nasip ederse çok sevdiğim padişah ile patlıcanın hikâyesini yazarak yazıma başlayacağım.
Gelecek hafta görüşünceye dek şen ve esen kalın, sağlıkla kalın, mutlulukla kalın, gözlerinizden gülümse asla eksik olmasın.
